SEN !

Nasıl anlatsam seni ?
Nerden başlasam?
Korkuyorum aslında seni paylaşmaya ,adını kağıtlara yazmaya.
Hırçın kalemim kağıtlara dökmek istiyor yuregimdeki senli manaları.
Patlamaya hazır bir volkan gibi kaynıyor yüreğimdeki aşk lavları.
Yaramaz bir çocuk edasıyla atıyor seni hissettiğinden beri bu kalp.
Sen diyor her atışında,kaçıp gitmek istiyor diğer yarısına.
Çünkü biliyor !
Biliyor onunlayken her yer huzur,
Herşey daha anlamlı...
Çünkü biliyor artık onsuz atamayacağını.
      
                                         (Papatya)

Pınardan akan su misali, saf ve temiz bir sevda sana olan,

Amberler kadar değerli..

Pespembe sana olan düşler,

Anlamlı bir o kadarda değerli..

Tükenmiyor sana olan bu sevda aksine büyüyor,

Yangınlar başlatıyor yüreğimde,

Aralıksız durmadan sarıyor yüreğimi..

Minicik yüreğim, aşkının ateşiyle köz köz oluyor..

Gönül Pusulam..

Güven dolu, umut dolu yarınım,
Dünüm bugünüm geleceğim..
Duama amin,
Namazda arkama saf duranım..

Sen ki gelişinle solan çiçeğimi,
Kuruyan dallarımı yeşerten oldun..
Sen ki
Yıkılmaya ramah kala,
Güçsüz kalan bedenimi dimdik tutan oldun,

Eyy tebessümünü, gözlerini kalbime işlediğim..
Eyy gelişyle, hayallerimin gerçeğe dönüştüğü yarim,

Sen..
Nefes bildiğim Sen..
Elif bildim Tek bildim seni..
La bildim, yok saydım senden ötesini..

Sen yokken;
Çıkmaza çıkardı senden öte sokaklar,
Kaybolur, bulamazdım varacağım yeri..
Vee şimdi sevdiğim;

Çıkmaza çıksa sokaklar, kaybolsomda çıkmazlarda,
Kalbimin yönü belli, sana çıkıyor tüm varışlar..
Sensin benim pusulam, sensin benim gönül haritam..

Öylee bir geldin ki yarimm;

TÜM YOLLARI SANA, AŞKIMIZA ÇEVİRDİN ..

İftarım Oldun..

Sensiz günlerde açtım, susuzdum, bitkindim ben...
Oruçluydum sanki sensiz bu hayata.
Sen ki benim iftarımdın, bunu sen geldiğinde anladım ben..

Öyle bir geldin ki bitkin olan bana,
Gelişin suyum oldu,
Kurumuş topraklara düşün yaz yağmurum misali..
Bir yağmur gibi geldin,
Toprak bendim ve suyla canlanacaktım,
İftarımı suyla açacaktım..
Aylarca, Yıllarca yağmadı yağmur.

Amaa DOLUNAY'lı bir gece, öyle güzel yağmaya başladın ki..
Her yerim sırılsıklam oldu..
Seninle açtım oruçlu kaldığım hayat orucunu,
Seninle susuzluğumu giderdim..
Sırılsıklam AŞIK oldum sana .

Yağışınla, toprak PAPATYA'larla doldu taştı..
Her yer PAPATYA oldu..
Eveet toprak bendim su oldun yağdın bana,
Sonra PAPATYA olarak çıktın topraktan..

Ve sen sevdiğim;

Her DOLUNAY'lı gecelerde yağıyorsun üzerime,
Benimle bir olup, PAPATYALARA dönüşüyorsun..

Ve 29 Kasım akşamı..

Hastanedeyim,yalnızım,dua etmekten başka birşey gelmiyor elimden,Rabbime sığınıyorum,akşam daha başka hissettiriyor dertleri..Elimde telefon birtek Dolunay'ım var yanımda.Seviyor emindim ama resmiyet yoktu bekliyorum ne zaman tam anlamıyla itiraf edecek derken birden aradı : 'Papatyam ! Birşey söyliycem ben..Şey!Sadece dinle bölme zaten konuşamıyorum.Zor bir hayatım var biliyorsun yaşadıklarım belkide daha yaşayacaklarım var.Ve ben böyle zamanlarda yanımda olacak helalimi buldum.Dua ettiğim ahirimi buldum.Bana hayat arkadaşı olacak,cennete giden yolda bana doğru yol gösterecek,yanlışımı düzeltecek,gerektiğinde yanlışını düzeltmekten hoşnut olcağım eşimi buldum ve onu bu sefer elimden kaçırmak istemiyorum ben .Mümin genç hep duasını ettiği müminesini buldu.Acaba bu mümine de cennete giden yolda bu müminle el ele yürümek ister mi ?'

Veee ben şoookk!!Kalbim yerinden çıkacaktı sanki.Konuşayı bırak düşünmeyi unutmuştum.Aradığım adamı bulmanın mutluluğu sardı bedenimi.Dualarım kabul oldu.O an tek birşey geçirdim içimden ''Şükürler olsun'' sadece bu mutluluktan ağlayabilirdim. Ve '' evet'' dedim. Manyak ya nasıl hayır denir bu teklife.O saf,temiz,kocaman yüreğinden gelerek nasıl da güzel konuşmuştu ahirim benim,arayıpta bulamadığım.

Bugünde ''BİZ'' olalı tam iki ay oldu ; dolu dolu, her günü ayrı güzel,her gününde daha çok aşık olduğum,daha çok bağlandığım,daha çok biz olduğumuz iki ay .. Sanki hep benimleydin Dolunay'ım! Sen yokken napıyordum ? Nasıl yaşıyordum? Bilmiyorum,hatırlamıyorum.O kadar sahipledim o kadar benimsedim ki sensiz alacağım nefes haram olur bana .'Benim o ' bunu öyle bir ezberlettim kazıdım ki yüreğime Allahtan başka silip atabilecek birisi yok.

Benim oluşuna binlerce şükrettiğim adam beni seçtiği için öyle mutluyum ki anlatamam.İki aydır yaşadığımı anladım ,hayat buymuş be dedim.Ben seninle doğru yolu buldum ,seninle yaşamayı öğrendim.Mutluluğu ,aşkı,sadakatı,güveni,sevmeyi,iyiliği,imanı,şükretmeyi seninle gerçekten anladım.Ve ben yemin ettim seni mutlu etmeye yaşadıklarını unutturmaya,zamanında yaşattıklarımı unutturmaya.Çünkü gülmek benim yarime yakışan en güzel şey.Sen gülerken gözlerinin içi gülüyor ya böyle o manzarıyı hiçbirşeye değişmem.Güldüğünde çimen gözlerinin ışıldayışı var ya..' Rabbim nasılda özenerek yaratmış ' deyip bakakalıyorum sadece.Birtanem,ahirim,sonsuzum,çimen gözlüm,hayat arkadaşım herşeyim o benim !Rabbime şükürler olsun onu bana nasip etti.



DOLUNAY'IM daha nice iki aylara ,yıllara inşAllah beraber mutlu huzurlu...

BENİ SEÇTİĞİN İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM HELALİM


(Bana işim var diyip bloguma yazı yazmış deli ya tam deli.belirtmek isterim ki her ayını kutlayan ergenler olarak görmeyin bizi bizim her günümüz bizim için böyle ve o bana Rahmanın en güzel hediyesi )

Öylee güzel bambaşka ki bugün ..

   Onunla bir ve TEK olduğumuz günün tekrarı bugün ayın 29'u bugüünn.. 

  Rahmana şükürler olsun ki onu verdi bana, Rahmana şükürler olsun ki böylesine günde onunlayım, öyle mutluyum ki çünkü o benim ilk aşkım ..
İlk okulda geldiğinde sınıfımıza ona aşık olmuştum gözleri o kadar güzeldi ki o an yemin olsun ki şuan benimle gözlerimi kapattıkça yaşıyoum o ilk anı..
Duvar kenarı tarafına oturmuştu geldiğinde arkanın iki önü ben ise cam kenarında haylazlarlaydım onu gördüm çocuğum ama kalbim çocuk değil işte, neyse onu görür görmez saf saf bakmaya başladım boyum kısaydı göremiyodum onu uzak dusuyodu orta sıraya tam ortaya geçtim ordan görünüyodu PAPATYAM!

   İçimde çook büyük acılarım vardı geceleri hep ağlardım bunları burda yazamam yazmakta istemem o acıları bastırmak için taa o zamanlar güler eğlenirdim herkes ise beni yalnış anlardı papatyam gibi..
  Yakın arkadaşıma demiştim onu sevdiğimi, oda bende seviyorum onu demişti! şook olmuştum! ama belli etmedim sustum..
Bir kaç gün sonra bi arkadaşla sevdiğimi ve onunla arkadaş olmamı söyledim, ama yuzüne söylüyemezdim o kadar çook büyük sevgi taşıyordum ki , o küçük bedenim taşıyamazdı o anı..
Okul çıkışında;
O, yakın arkadaşı ve ben kaldık sınıfta, cevabını verecekti o anı hayatım boyunca unutamam..
Sözlüğümün baş sayfasından küçük bi parça yırtmıştı ve " Hayır " yazmıştı..
Yıkılmıştım eve gidip ağlamıştım çünkü çok seviyordum o bambaşkaydı cesurdu, sertti, ihtiyacım vardı ona içimdekileri birine anlatmam gerekti ama olmadı..
Arkadaşda seviyor demiştim ya hani, oda bunu duydu gaza geldi bir idda gibi hemen teklif etti birşeyler oldu papatyada kabul etti..
Yıkıldım ama belli etmedim ona kendimce küstüm ama ona belli etmedim, çünkü üzülürdü kıyamazdım onaa..

    Çocuktum ama;
" Koskoca bir yüreğim vardı benimm !! "

Vee bakın o artık benimm..
İlk aşkıma kavuştum yıllar sonra ve şuan ahire söz verişimizin, hayat arkadaşı oluşumuzun tekrarındayız ..


    Nice nice "29" lu aylara İLK AŞKIM ..

      SENİİ ÇOOOOK SEVİYORUUM !!

BÎR HAYALLE BAŞLADI BÎZÎMKÎSÎ

...'' Kapat gözlerini.Hayal et.Papatyalarla dolu bir kırdayız.Sadece sen ve ben.Ha birde kuşlar,kalplerimizin ritmine ortak oluyorlar sanki.Duy seslerini.Tertemiz bir hava yüreğin gibi.Derin nefes al.Aa bak bir ağaç var gölgesinde piknik mi yapsak?Koş! Son gelen aç kalır! Ahh ayağım!Düştüm.Iyiyim tamam.Hoop kandırdım koş!Ahahahha.Semaveride yakalım.Çay bir başkadır.Şimdi ise bambaşka.Neden mi?Içince sende anlayacaksın.Çay olana kadar seni şu salıncak sallayabilir miyim?Dur ya bu çok sade biraz papatya lazım buna.Değil mi?Buyrun prenses.Gökyüzüne bak.Masmavi.Sonsuz gibi.Dalıp gidesi geliyor insanın gözlerin gibi.Rüzgarın o güzel yüzüne dokunuşunu hissetti.Rüzgar olmak isterdim şuan.Eyvah semaver koş!Gel otur, temiz hava acıktırdı.Bu benim bardağım.Tuğralı.Bir gün ellerinden yemek nasip olur mu ki?Yediğim en güzel yemek olurdu herhalde?Amin.Neden mi?Içimden dua ettimde.Kalk hadi şu tepeye çıkmamız lazım gün batımına az kaldı.Elini verir misin?Düşmeni istemem.Otur.Biraz papatya alıp geleceğim.Biraz klasik olabilir ama bu taç sana çok yakışacak.Papatyaların kraliçesisin sen bundan sonra.Nedenini boşver ben diyorum yetmez mi? Benim ismimin anlamını biliyor musun?Yıldız.Dolunay mı?Aa evet gökyüzünde.Tamam ben Dolunay sen Papatya.Benim Papatyam...''
    O gecemi aydınlattığı gibi o geceden sonra karanlığımı aydınlatan, birtek benim görebildiğim bir Dolunay'ım vardı.Evet o benimdi.O benim kabul olan en güzel duamdı.Helalim O'ydu.Gelişinden,sahiplenişinden,kalbime dokunuşundan belliydi.Cesaretine kapıldım desem yeridir aslında.'Benimsin' deyişine en çokta.Kalbime öyle bir dokundu ki o söz.Sanki sağır bir insanın ilk duyuşu gibi.Bundan öncekilere sağırmışım ben.Harfler dokundu tek tek yüreğime, atışını değiştirdi sanki...
     Eveeeet! O gün bugündür ben Papatyayım o Dolunay ışte.Sonra ben hastaneye yattım.Ve Dolunay'ım beni bir an bile yalnız bırakmadı.Dualarıyla,kalbiyle hep yanımdaydı çok şükür.O olmasaydı ne yapardım ,o bir ay nasıl geçerdi inanın bilmiyorum.Kafayı yerdim kesin.Rabbimin dualarını kabul edişi ışte !
         
             SON AŞKIM,ÎLK YÂRÎM,CAN BÎLDÎĞÎM,ÖMRÜMÜ VERDÎĞÎMSÎN !!